Szkolenia w Oddziale Międzyuczelnianym PTTK w Warszawie
logo_PTTK

Szkolenia w Oddziale Międzyuczelnianym PTTK w Warszawie

strona główna egzaminy OT inne szkolenia w OM materiały szkoleniowe odznaki PTTK




Poniżej prezentujemy tekst Regulaminu GOT z 1936 roku wraz ze spisem tras punktowanych, które zostały opracowane na podstawie egzemplarza udostępnionego przez Centralną Bibliotekę PTTK im. Kazimierza Kulwiecia w Warszawie, za co chcielibyśmy w tym miejscu serdecznie podziękować.

Regulamin Górskiej Odznaki Turystycznej P. T. T.


§ 1. Celem zachęcenia jak najszerszych rzesz turystów do poznania terenów górskich oraz celem przyczynienia się do propagandy kultury fizycznej wśród szerokich warstw społeczeństwa ustanawia Polskie Towarzystwo Tatrzańskie „Górską Odznakę Turystyczną P. T. T.”.

§ 2. O uzyskanie G. O. T. ubiegać się może każdy nieposzlakowany obywatel Rzeczypospolitej Polskiej bez różnicy płci, o ile ukończył 16 lat życia i spełnił warunki wymagane przez niniejszy regulamin.

§ 3. Polskie Towarzystwo Tatrzańskie sprawuje nadzór nad instytucja G. O. T. za pośrednictwem specjalnej Komisji, powołanej przez Zarząd Główny. Komisja konstytuuje się, wybierając przewodniczego, zastępcę przewodniczącego i sekretarza.

Komisja G. O. T. na zasadzie dyrektyw uchwalonych przez Zarząd Główny P. T. T. opracowuje i ogłasza „Spis wycieczek punktowanych do G. O. T.” oraz „Spis przewodników G. O. T.”, względnie uzupełnienia do tych spisów. Komisja G. O. T. dokonuje weryfikacji protokołów i przydziału odznaki jako instancja jedyna i ostateczna, z wyjątkiem przewidzianych § 26 odznak honorowych.

§ 4. Istnieją dwie kategorje odznaki: kategorja II (niższa) i kategorja I (wyższa). Kategorja II posiada trzy stopnie: bronzowy, srebrny i złoty. Kategorja I posiada dwa stopnie: srebrny i złoty.

G. O. T. uzyskuje się według kolejności stopni i kategoryj, których nie można przeskakiwać. Wyjątek czyni się dla przewodników G. O. T., którzy mogą przeskakiwać stopnie w kategorji II, a nawet odrazu ubiegać się o odznakę kategorji I, jednak w kolejności jej stopni.

§ 5. G. O. T. uzyskać można tylko przez odbycie pieszo pewnej ilości punktowanych wycieczek (obozów wędrownych) w okresie od 1 maja do 30 listopada każdego roku, przyczem wybór wycieczek z ogólnego spisu dla odznaki kategorji II jest dowolny. Wyjątek od tej zasady przewiduje § 26.

§ 6. G. O. T. kategorji II uzyskuje się, jeżeli suma punktów zaliczonych za wycieczki, w ciągu jednego roku odbytych, prawidłowo zaprotokołowanych i zweryfikowanych wynosi conajmniej:

Dla zdobycia stopnia srebrnego muszą być uzyskane punkty w wycieczkach odbytych conajmniej w dwóch grupach górskich, dla stopnia złotego zaś conajmniej w trzech grupach górskich, według podziału spisu wycieczek punktowanych.

§ 7. Turyście, który w ciągu najwyżej 5 lat powtórzy trzykrotnie normę wymaganą dla stopnia bronzowego, przyznana zostanie odznaka stopnia srebrnego.

Turyście, który w ciągu najwyżej 10 lat powtórzy sześciokrotnie normę wymaganą dla stopnia bronzowego, przyznana zostanie odznaka stopnia złotego.

W obu wypadkach znajduje jednak również zastosowanie przepis z § 6 ustęp końcowy.

§ 8. G. O. T. kategorji I uzyskuje się:

Kierunek przebywania Szlaku jest dowolny.

§ 9. O ile w danym roku kalendarzowym ilość punktów, wymagana dla uzyskania danego stopnia odznaki, nie została osiągnięta, punkty zdobyte w tym sezonie tracą ważność. Tylko wyjątkowo w 1936 r. zaliczone będą punkty zweryfikowane w roku 1935.

§ 10. Kolejne wyższe stopnie odznaki nie muszą być zdobywane w bezpośrednio po sobie następujących sezonach (latach). Dopuszczalne są przerwy, dowolne w kategorji II, nie dłuższa niż 5 lat w kategorji I.

§ 11. Przy ubieganiu się o odznakę kategorji I dopuszczalna przerwa w czasie przechodzenia poszczególnych odcinków Głównego Szlaku nie może przekraczać 72 godzin. Dłuższe przerwy mogą uzasadnić tylko warunki atmosferyczne uniemożliwiające marsz.

§ 12. Wycieczki odbywane samotnie, za wyjątkiem wycieczek przewodników G. O. T., nie będą weryfikowane.

§ 13. Powtórzenie wycieczki już raz w ciągu tego samego sezonu odbytej, nie będzie wliczone do ogólnej punktacji.

§ 14. Wycieczki, których trasy nie są zgodne z listą punktowanych wycieczek, nie będą weryfikowane. Wyjątek stanowią wycieczki zbiorowe, złożone przynajmniej z 5-ciu osób prowadzone pod firmą Oddziałów lub Kół P. T. T. przez upoważnionych dla danego terenu przewodników G. O. T. Odbycie takich wycieczek winno być potwierdzone na protokole nietylko przez przewodnika, ale także przez Zarząd Oddziału.

Punktację tych wycieczek ustala Komisja G. O. T. przy weryfikacji.

§ 15. Komisja G. O. T. ogłasza listę przewodników G. O. T. zamianowanych z grona członków P. T. T.

Przewodników G. O. T. mianuje się: a) na cały obszar objęty spisem punktowanych wycieczek (w Karpatach Polskich, w t. zw. pasie turystycznym po stronie czeskosłowackiej i w Górach Świętokrzyskich), b) na Tatry, c) na Beskidy Zachodnie, d) na Beskidy Wschodnie, e) na Góry Świętokrzyskie.

§ 16. Przewodnik G. O. T., który sam nie odbędzie w ciągu 2 lat przynajmniej odznaki bronzowej kategorji 11 względnie następnie nie zdobywa stopni wyższych kategorji II w odstępie lat trzech, może być przez Komisję G. O. T. skreślony z listy przewodników G. O. T.

§ 17. Przewodnik G. O. T. spełnia wszystkie swoje czynności w związku z odznaką bezinteresownie;.

§ 18. Komisja G. O. T. kładzie na przewodników G. O. T. moralny obowiązek wychowywania w znaczeniu turystycznem szerokich rzesz udających się w góry.

W szczególności przewodnik powinien wpajać w uczestników wycieczki zasady ochrony urządzeń turystycznych w górach i ochrony przyrody. Powinien on zwracać uwagę na zachowanie się uczestników wycieczek oraz na warunki fizyczne ubiegających się o odznakę G. O. T., odradzając słabszym podejmowania wycieczek zbyt forsownych. Przewodnik powinien udzielać początkującym turystom rad i wskazówek dotyczących ekwipunku, zachowania się w górach, literatury turystycznej, czytania map i orjentowania się w terenie.

§ 19. Osoba ubiegająca się o G. O. T. winna przedstawić Komisji G. O. T. protokóły odbytych wycieczek, potwierdzone przez przewodnika G. O. T.

§ 20. Protokóły mają być spisane na formularzach wydanych przez Zarząd Główny P. T. T. Formularze te są do nabycia w biurach Zarządu Głównego. Oddziałów i Kół P. T. T.

W protokole należy podać: a) imię i nazwisko oraz adres petenta, b) o ile jest członkiem P. T. T., oddział macierzysty, c) numer punktowanej wycieczki i jej trasę, d) nazwiska towarzyszów wycieczki, a przynajmniej przewodnika i niektórych z nich, e) rok urodzenia petenta, f) podpis petenta, g) podpis przewodnika, uprawnionego do potwierdzania wycieczek w danym terenie.

§ 21. Dla każdej wycieczki punktowanej należy sporządzić osobny protokół.

§ 22. Protokóły odpowiednio wypełnione i poświadczone powinny być przesłane w terminie do 30 dni po odbyciu wycieczki do siedziby Komisji G. O. T. Komisja G. O. T. przeprowadza weryfikację nadesłanych protokołów i przyznaje odznakę z końcem sezonu. Zawiadomienie o przyznaniu odznaki będzie wystosowane do petenta, a niezależnie od tego wydawany będzie corocznie w grudniu spis osób, które zdobyły odznakę i rozsyłany wszystkim oddziałom i kołom P. T. T.

§ 23. Przewodnik może potwierdzać protokóły wycieczek odbytych bez jego udziału tylko wtedy, gdy ma pełne przekonanie, że podane w protokole dane są prawdziwe. Przewodnik musi zaznaczyć wyraźnie w protokole fakt swej obecności lub nieobecności na wycieczce.

§ 24. Protokół wycieczki potwierdzony przez przewodnika nieuprawnionego dla danego terenu jest nieważny.

§ 25. Zawodowi przewodnicy tatrzańscy P. T. T. mają również prawo poświadczania protokołów wycieczek punktowanych na terenie Tatr, jednakże tylko w tym wypadku, gdy sami brali w nich udział jako prowadzący.

§ 26. Zarząd Główny P. T. T. ma prawo na wniosek Komisji G. O. T. nadawać zasłużonym pracownikom P. T. T., autorom przewodników turystycznych, map turystycznych i znawcom terenu Karpat, znanym powszechnie ze swej działalności turystycznej, o ile ukończyli 40 lat, honorową odznakę złotą I kategorji. W r. 1936 może być taka odznaka nadana najwyżej 20 osobom, w każdym zaś następnym roku najwyżej 3 osobom.

§ 27. Cenę odznaki bronzowej i srebrnej kategorji II dla członków P. T. T. oraz młodzieży szkolnej i członków organizacyj P. W. i W. K jak również cenę odznaki złotej kategorji II i odznak kategorji I, określają zarządzenia naczelnych organów P. T. T.

§ 28. G. O. T. P. T. T. może nosić jedynie osoba uprawniona do tego. W razie zgubienia odznaki należy o tym zawiadomić Zarząd Główny P. T. T., który w miejsce zgubionej odznaki i po opłaceniu należytości wyda nową odznakę.

§ 29. Przyznana odznaka może być odebrana, jeśli jej posiadacz dopuści się czynów karygodnych i hańbiących, działa na szkodę P. T. T. względnie zostanie wykluczony z grona członków P. T. T.

§ 30. Częścią składową niniejszego regulaminu jest „Spis wycieczek punktowanych do G. O. T.”

§ 31. Uzupełnieniem niniejszego regulaminu jest „Spis przewodników G. O. T.”, który będzie wydawany względnie uzupełniany corocznie w pierwszym kwartale roku kalendarzowego.

§ 32. (Postanowienie przejściowe). Do czasu wyczerpania dotychczasowego zapasu protokołów G O. T. dawnej I kateg., - obecnej II-giej (t. j. niższej), - trasy wycieczek o G. O. T. kateg. II zgłaszane być muszą na protokółach starego wydania t. j. opiewających na kateg. I-wszą.


opracowano na podstawie:
Polskie Towarzystwo Tatrzańskie
Regulamin Górskiej Odznaki Turystycznej PTT
wraz ze spisem punktowanych wycieczek oraz spisem przewodników do G. O. T.
Wyd. II, poprawione i uzupełnione.
Kraków 1936.
Drukarnia „ORBIS” Kraków-Dębniki, Barska 41. pod zarządem Pawła Czuja.



Szkolenia w Oddziale Międzyuczelnianym PTTK w Warszawie

Pełne wyłączenie odpowiedzialności
Zamieszczone w portalu dokumenty nierzadko są wynikiem wielokrotnego transferu oryginalnych (źródłowych) dokumentów za pomocą różnych mediów, automatycznej transformacji lub konwersji na inne formaty, a także ich ręcznej edycji. Z tego też względu zamieszczone w portalu dokumenty nie mogą być traktowane jako równoważne dokumentom oryginalnym (źródłowym). Ponadto, nieunikniona ludzka omylność może mieć także wpływ na ostateczną treść, aktualność, bądź umiejscowienie dokumentów w portalu.
Jakkolwiek OM PTTK w Warszawie i osoby z nim współpracujące dokładają wszelkich starań, aby zapewnić maksymalną aktualność i zgodność dokumentów zamieszczonych w portalu i ich oryginalnych odpowiedników, OM PTTK lub jakakolwiek związana z nim osoba, nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek skutki wynikłe z korzystania portalu, w tym - także za skutki wykorzystania lub niewykorzystania informacji w nim zamieszczonej.